Δείτε Επίσης:

Κυπριακό

Το’χουν καλέσει μιά ‘ιστορία χαμένων ευκαιριών’, ‘λάθος άλογο’ και άλλα πολλά, αλλά το Κυπριακό στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα από όλα αυτά, παρά μόνο μια αντιπαράθεση στην διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα. Μία σκακιέρα στην οποία ο Ελληνισμός διαχρονικά δεν διακρίνεται για τις διακρίσεις της. Μία σκακιέρα που η φίλη και σύμμαχος Τουρκία, έκανε ένα μεγαλοπρεπές ‘Ρουά’ και περιμένει υπομονετικά να μας πεί το ‘Ματ’.

Η τροπή που πέρνουν τα διεθνή θέματα στα οποία εμπλέκεται η πατρίδα μας δεν είναι πάντα τόσο αρνητική για τα Εθνικά συμφέροντα. Είναι αποσπασματική μόνο h διαχρονική αντιμετώπιση της όποιας πολιτικής ηγεσίας των θεμάτων που αφορούν τα εθνικά συμφέροντα. Τα ζειμπέκικα οι κουμπαριές και τα φαρδιά χαμόγελα δεν ειναι εργαλεία εξωτερικής πολιτικής. Εργαλείο εξωτερικής πολιτικής είναι η στρατιωτική ισχύς και η η ισχυρή διπλωματική εκπροσώπιση της χώρας.

Η Πασοκική λαίλαπα της δεκαετίας του 80 διέλυσε τις κρατικές δομές και μαζί με τη διάλυσή τους αδυνάτισε σε βαθμό ανησυχητικό την αποτρεπτική ισχύ της χώρας. Πράγματι είναι εντυπωσιακό το ότι η χώρα είναι ακόμα όρθια στην μετά Παπανδρέου εποχή. Η έλευση του Συριζαικού θιάσου έδεσε την οικονομική κρίση με την κατάλυση των όποιων πολιτιστικών και ηθικών αξιών είχαν απομείνει από τα χρόνια του ζυβάγκο.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν καλείται ένας νεαρός και άπειρος πρωθυπουργός να αποτρέψει τον ακρωτηριασμό του Ελληνισμού. Καλείται να διαπραγματευτεί με τα διεθνή μεγαθήρια την ‘δίκαιη’ λύση του Κυπριακού. Τι σημαίνει όμως δίκαιη λύση? Εφόσον αυτοί που σήμερα διαχειρίζονται το μέλλον του Ελληνισμού είναι αυτοί που πάντοτε έμπλεκαν το ΄δίκιο’ με το ‘δίκαιο’ για να εξυπηρετήσουν τις προσωπικές πολιτικές τους φιλοδοξίες, οτιδήποτε μας παρουσιάσουν θα το παρουσιάσουν σαν ΄δίκιο’. Με βάσει το ‘δίκαιο΄ όμως λύση αποδεκτή χωρίς στρατιωτική ήττα της Τουρκίας είτε στα ανατολικά της είτε στο Αιγαίο ‘η δυτικά, αποκλείται να υπάρξει.

Αποκλειομένης της στρατιωτικής λύσης, το μόνο που μας απομένει είναι να συνεναίσουμε όλοι στην κόκκινη γραμμή, που δεν είναι άλλη από την λύση μόνο με πλήρη και άμεση αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από το Νησί. Διαφορετικά θα υπογράψει η σημερινή κυβέρνηση για μιά ακόμη φορά μια συμφωνία που όχι μόνο ‘λάθος παράλογο’ θα είναι αλλά θα ποντάρει κιόλας στο ‘λάθος άλογο’! Δηλαδή στον λόγο και την υπογραφή της Τουρκίας. Η σταδιακή αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, είναι ένας μύθος, που αρέσκεται να αφηγείται η Τουρκία σε μιά Ελλάδα που δεν έχει ούτε το σθένος ούτε τη δύναμη να επιβάλλει την αποχώρησή τους σε περίπτωση που αυτή αρνηθεί να τιμήσει την υπογραφή της. Η Τουρκία την μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει είναι αυτή της στρατιωτικής ισχύος και της δύναμης αποτροπής με τα όπλα.  Ολα τα άλλα για την Τουρκία είναι λόγια για να λέγονται. Οταν μία κίνηση στην σκακιέρα είναι ‘Ματ’ το παιχνίδι τελειώνει οριστικά. Για να δούμε λοιπόν την διεθνή διαπραγματευτική δύναμη της ‘τελευταία φορά αριστερά’. Θα είναι το Κυπριακό η ταφόπλακά της? Σαν Ελληνας ελπίζω όχι! Ας τους τελειώσουμε πολιτικά με τα εσωτερικά θέματα και ας ελπίσουμε ότι η συναίνεση στα Εθνικά θέματα θα είναι και η γραμμή που θα ακολουθήσουν μέχρι τέλους.

Σχετικά Νίκος Ψαρόπουλος

Ο Νίκος Ψαρόπουλος γεννήθηκε στην Καλλιθέα, Πτυχιούχος της Ανώτερης Σχολής του Πολεμικού Ναυτικού. Υπηρέτησε στα αντιτορπιλικά ΛΕΩΝ, ΒΕΛΟΣ, ΚΑΝΑΡΗΣ και ΣΦΕΝΔΟΝΗ και στη συνέχεια στο Πολεμικό Νοσοκομείο Κρήτης και Σαλαμίνας. Την δεκαετία του ‘80 υπήρξε ιδιαίτερος γραμματέας των Αρχηγών ΓΕΝ. Αποστρατεύθηκε με το βαθμό του Πλοιάρχου υπηρετώντας ως προσωπάρχης (Γ.Ε.) στο Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών. Είναι Μέλος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού και Μέλος του Γραφείου Πρόνοιας Αποστράτων Αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Ως Αντιπρόεδρος της ΜΚΟ (Global Action Now International) λαμβάνει δράση σε πολλές δραστηριότητες φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Τέλος ως τιμητής των ελληνικών παραδόσεων είναι μέλος και λαμβάνει δράση στους συλλόγους Ένωσης Σπετσιωτών και Ένωσης Κωσταντινουπολιτών.